Ο Τάσος Δώνης είναι το μικρότερο μέλος μιας οικογένειας με ισχυρό αποτύπωμα στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Ο «πάτερ φαμίλιας» Γιώργος Δώνης έκανε σπουδαία καριέρα εντός και εκτός Ελλάδας, με χαρακτηριστικό ότι κάποια εποχή, στα μέσα της δεκαετίας του ’90, υπήρξε (στα πρώτα χρόνια της μετά-Μποσμάν εποχής) ο Ελληνας ποδοσφαιριστής με (μακράν) το πιο ακριβό συμβόλαιο στην ιστορία του ελληνικού ποδοσφαίρου, όταν η Μπλάκμπερν τον χρύσωσε με 1,1 δισ. δραχμές για να τον αποκτήσει μόλις ολοκληρώθηκε το συμβόλαιό του με τον Παναθηναϊκό, το μακρινό 1996.
Εκτός από σπουδαία διαδρομή ως ποδοσφαιριστής, ο πατήρ Δώνης έκανε πολύ σημαντική καριέρα και ως προπονητής εντός και εκτός Ελλάδας, σε ομάδες με βαριά φανέλα. Είναι, μάλιστα, μία από τις σπάνιες περιπτώσεις Ελληνα προπονητή που έχει βρεθεί στο τιμόνι των τριών εκ των τεσσάρων ομάδων που κάνουν πρωταθλητισμό στη χώρα μας, δηλαδή του Παναθηναϊκού, της ΑΕΚ και του ΠΑΟΚ.
Ο πρωτότοκος γιος της οικογένειας, Χρήστος Δώνης, ήταν βασικό στέλεχος και αρχηγός του Παναθηναϊκού στα δύσκολα χρόνια της οικονομικής δυσπραγίας του. Στα 31 χρόνια του τώρα, βγάζει το ψωμί του στην Πολωνία, με τη φανέλα της Ράντομ Ραντόνιακ, χωρίς να καταφέρει να κρατήσει την καριέρα του στο ίδιο επίπεδο, από πλευράς ειδικού βάρους τουλάχιστον, με τις προδιαγραφές του Παναθηναϊκού. Οταν αποχώρισε από τους «πράσινους» στο τέλος του συμβολαίου του το 2020, αγωνίστηκε στην Ιταλία, την Ολλανδία και την Πολωνία, σε ομάδες που δεν ήταν μαθημένες στον πρωταθλητισμό.
Δύο χρόνια μικρότερος από τον αδελφό του, ο Τάσος Δώνης φτάνει στο κατώφλι της 4ης δεκαετίας της ζωής του, βλέποντας ότι τα χρόνια που έχει μπροστά του ως ποδοσφαιριστής είναι λιγότερα πια απ’ αυτά που έχει αφήσει πίσω του, σε μια διαδρομή που ίσως ο ίδιος να την περίμενε πολύ πιο στρωτή απ’ όσο αποδείχθηκε. Το όνομά του είναι «είδηση» στο ρεπορτάζ των τελευταίων ημερών, καθώς έπειτα από 12 χρόνια περιπλάνησης σε διάφορους προορισμούς στην Ευρώπη, αποφάσισε να επιστρέψει στην Ελλάδα και να υπογράψει στον Αρη, σε μια ιδιαίτερη στιγμή της καριέρας του. Τον περασμένο Φεβρουάριο, υπέστη έναν αρκετά επώδυνο τραυματισμό που τον κράτησε εκτός δράσης μέχρι το τέλος της περιόδου, σε μια εποχή που το διετές συμβόλαιο του με τον ΑΠΟΕΛ τελείωνε και κάτω απ’ αυτές τις συνθήκες δεν είχε την ευκαιρία να το ανανεώσει με τους όρους που θα επιθυμούσε.
Ηταν ο δεύτερος σοβαρός τραυματισμός του Δώνη στην τριετία που αγωνίστηκε στη δημοφιλή ομάδα της Κύπρου, αρχικά ως δανεικός από τη Ρεμς και εν συνεχεία με κανονική μεταγραφή. Την προηγούμενη φορά είχε μείνει εκτός για περίπου επτά μήνες λόγω ενός προβλήματος στον αστράγαλο, αλλά επέστρεψε δυνατός και γρήγορα (ξανα)έγινε πολύτιμος παίκτης για την ομάδα του, μέχρι να βγει ξανά νοκ άουτ ως το τέλος της φετινής σεζόν. Πριν τον δεύτερο τραυματισμό του, μετρούσε στον τελευταίο χρόνο του συμβολαίου του 18 αγώνες με τον ΑΠΟΕΛ, με απολογισμό 4 γκολ και 5 ασίστ.
Γεννημένος στο Μπλάκμπερν της Αγγλίας τον Αύγουστο του 1996, ο Τάσος ήταν το πρώτο «δώρο» για τον πατέρα του όταν αποφάσισε να αφήσει την ασφάλεια της Ελλάδας και του Παναθηναϊκού, για να δοκιμάσει την εμπειρία της Πρέμιερ Λιγκ με τη φανέλας μιας ομάδα που τώρα… αγνοείται στην Β’ κατηγορία της Αγγλίας (4η ιεραρχικά), αλλά εκείνα τα χρόνια έκανε πρωταθλητισμό. Η Μπλάκμπερν είχε επενδύσει ένα τεράστιο ποσό για να αποκτήσει το παιδί που είχε ξεκινήσει την καριέρα του στον άσημο Παύλο Μελά Θεσσαλονίκης και την απογείωσε στον «Ευρωπαίο» Παναθηναϊκό, με «χάι λάιτ» την εκπληκτική κούρσα που είχε κάνει στο Αμστερνταμ για να προσφέρει το νικητήριο γκολ στον Βαζέχα, στον πρώτο ημιτελικό του Champions League κόντρα στον Αγιαξ.
Και επειδή το μήλο κάτω από τη μηλιά θα πέσει, ο Τάσος Δώνης ακολούθησε τα χνάρια του πατέρα του και του αδελφού του, χωρίς όμως να μοιάσει ποδοσφαιρικά με κανέναν από τους δύο. Ισως λόγω θέσης να πει κανείς ότι ταίριαξε με τον Γιώργο Δώνη μιας και οι δύο αγωνίστηκαν ως εξτρέμ, αλλά το στιλ τους ήταν εντελώς διαφορετικό και σίγουρα πολύ μακρινό με εκείνο του Χρήστου, που παίζει κυρίως ως αμυντικό χαφ. Παίκτης γραμμής, ο Τάσος δεν είχε την εκρηκτικότητα και την ταχυδύναμη που χαρακτήριζε τον πατέρα του. Ηταν και παραμένει πιο «δαντελένιος» ποδοσφαιριστής, με πλαστικές κινήσεις, καλύτερη τεχνική κατάρτιση και αίσθηση του χώρου, αλλά χωρίς το φονικό ένστικτο που πρέπει να χαρακτηρίζει έναν επιθετικό. Αποδείχθηκε καλύτερος δημιουργικά παρά εκτελεστικά κι αυτός ίσως είναι ο βασικός λόγος που η καριέρα του δεν δικαίωσε τις μεγάλες προσδοκίες που γέννησε το ξεκίνημά του.
Ο Τάσος Δώνης υπήρξε ως έφηβος ένα από τα πιο μεγάλα ταλέντα του ελληνικού ποδοσφαίρου. Ξεχώρισε αμέσως στις Ακαδημίες του Παναθηναϊκού όπου ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του εκπαίδευση, γι’ αυτό και τον εντόπισε από πολύ μικρή ηλικία η Γιουβέντους και τον έκανε δικό της. Δεν είχε συμπληρώσει καν τα 17 του χρόνια όταν πήγε στην Ιταλία για τη «Μεγάλη Κυρία», σε μια εποχή όπου αυτή η διαδρομή ήταν πολύ πιο δύσκολη σε σχέση με σήμερα, όπου πολλά ταλεντάκια από τα τμήματα υποδομών των ελληνικών ομάδων εντοπίζονται από συλλόγους του εξωτερικού και εντάσσονται από μικρή ηλικία τις Ακαδημίες τους. Εκείνη την εποχή έμοιαζε με ένα μικρό θαύμα που μια ομάδα με το ειδικό βάρος της Γιουβέντους παρακολουθούσε για πολύ καιρό ένα παιδί 14-15 χρονών που έπαιζε σε επίπεδο «τσικό» στην Ελλάδα και πλήρωσε 300 χιλ. ευρώ ως τροφεία στον Παναθηναϊκό για να τον αποκτήσει.
Η πρώτη του χρονιά στο πρωτάθλημα Νέων της Ιταλίας ήταν εξαιρετική, αλλά την επόμενη ένας σοβαρός τραυματισμός δεν του επέτρεψε να εκμεταλλευτεί τον δανεισμό του στη Σασουόλο στο δεύτερο μισό της σεζόν, που πέρασε χωρίς να καταγράψει κάποια συμμετοχή. Τις πρώτες του εμφανίσεις σε επίπεδο ανδρών τις έκανε την περίοδο 2015-16, όταν σε ηλικία 19 ετών αγωνίστηκε δανεικός στην ελβετική Λουγκάνο με την οποία τα πήγε περίφημα, καταγράφοντας 8 γκολ και 7 ασίστ. Οι εμφανίσεις του στην Ελβετία τράβηξαν την προσοχή του ομοσπονδιακού μας προπονητή, Μίκαελ Σκίμπε, αλλά και της Νις που πίεσε τη Γιουβέντους και τον απέκτησε με δανεισμό. Εκείνη τη χρονιά έκανε τα πρώτα παιχνίδια του με την εθνική μας ομάδα και άλλαξε επίπεδο επαγγελματικά. Επαιξε με τη Νις στο Europa League και είχε μια καλή σεζόν στο γαλλικό πρωτάθλημα, μετρώντας 5 γκολ και 2 ασίστ πριν καν κλείσει τα 20 του χρόνια.
Οι εμφανίσεις του στη Γαλλία κέντρισαν το ενδιαφέρον της Στουτγκάρδης, η οποία πλήρωσε 4 εκατ. ευρώ στη Γιουβέντους και τον απέκτησε το καλοκαίρι του 2017 με μεταγραφή και ένα πλουσιοπάροχο συμβόλαιο για τον ίδιο. Αν και οι αριθμοί λένε ότι αγωνίστηκε μέσα σε δύο χρόνια 47 φορές με τους «Σουηβούς» έχοντας 7 γκολ και 2 ασίστ, στην πραγματικότητα δεν είχε πολύ χρόνο συμμετοχής στη δύσκολη και απαιτητική Μπουντσελίγκα. Τις περισσότερες φορές έπαιζε ως αλλαγή, σε μια Στουτγκάρδη που δεν περνούσε και τις καλύτερες μέρες της. Οταν στην 2η χρονιά του εκεί η ομάδα υποβιβάστηκε, εμφανίστηκε η Ρεμς να τον ζητήσει δανεικό και έναν χρόνο αργότερα να τον αποκτήσει με μεταγραφή, δίνοντας στη Στουτγκάρδη τα 4 εκατ. ευρώ που είχε επενδύσει για να τον αγοράσει από τη Γιουβέντους.
Το δεύτερο πέρασμα του Δώνη από το γαλλικό πρωτάθλημα δεν είχε καμία σχέση με το πρώτο. Δεν κατάφερε να βρει ρυθμό και καλά πατήματα ούτε στη Ρεμς ούτε και στην ολλανδική Φένλο που δόθηκε δανεικός για ένα μικρό διάστημα, παίζοντας με τη φανέλα της όλα κι όλα 6 παιχνίδια. Αν και στο διάστημα αυτό η καριέρα του έδειχνε να έχει βαλτώσει για τα καλά, πάντα ήταν στο στόχαστρο όλων των κορυφαίων ελληνικών ομάδων που έκαναν αρκετές συζητήσεις με τη Ρεμς, χωρίς τελικά να βρεθεί η χρυσή τομή για τον επαναπατρισμό του.
Η καριέρα του Τάσου Δώνη πήρε ξανά τα πάνω της το 2022 με έναν άλλο δανεισμό, αυτή τη φορά στον ΑΠΟΕΛ. Η πρώτη του χρονιά στην Κύπρο πήγε αρκετά καλά (5 γκολ και 2 ασίστ σε 18 συμμετοχές) αλλά ολοκληρώθηκε με μια επέμβαση στον αστράγαλο που τον κράτησε εκτός για 7 μήνες. Παρά τον σοβαρό τραυματισμό του, ο ΑΠΟΕΛ τον αγόρασε από την Ρεμς και δικαιώθηκε για την επιλογή του, καθώς στους 15 μήνες που μεσολάβησαν από την επιστροφή του μέχρι τον νέο σοβαρό τραυματισμό του τον περασμένο Φεβρουάριο (κάκωση στον οπίσθιο χιαστό), αγωνίστηκε σε 59 παιχνίδια, με απολογισμό 10 γκολ και 12 ασίστ.
Δώδεκα χρόνια μετά το μεγάλο βήμα που έκανε για τη Γιουβέντους και την Ιταλία, ο Τάσος Δώνης επιστρέφει στην Ελλάδα για λογαριασμό του Αρη, με τον οποίο υπέγραψε (ως ελεύθερος) διετές συμβόλαιο. Είναι η πρώτη φορά που θα αγωνιστεί στη Σούπερ Λιγκ 1, υπό τις οδηγίες του Μαρίνου Ουζουνίδη, ενός στενού φίλου και παλιού συμπαίκτη του πατέρα του στον Παναθηναϊκό, ο οποίος τον γνωρίζει από μικρό παιδί. Στα 29 του χρόνια, είναι πλέον σε μια φάση ωριμότητας και έχει κάθε λόγο να πιστεύει ότι η επιστροφή του στην Ελλάδα θα του προσφέρει την ευκαιρία να εκπληρώσει τις προσδοκίες που γέννησε το πολύ ελπιδοφόρο ξεκίνημα της καριέρας του…
