Όταν πριν από δύο χρόνια η Κηφισιά ετοιμαζόταν για την άνοδο στη μεγάλη κατηγορία του ελληνικού ποδοσφαίρου, οι περισσότεροι θεωρούσαν, και όχι άδικα, πως θα ήταν μια ακόμη ομάδα-διάττοντας αστέρας, που θα έρθει, θα φωτίσει για να την μάθουμε και το ίδιο σύντομα, θα την ξεχάσουμε. Αφού έκανε τον κύκλο της αθόρυβα, υποβιβάστηκε και οι υποθέσεις πως θα εξαφανιστεί από το… σύμπαν έγιναν σιγουριά. Μια ομάδα της γειτονιάς και δη των Βορείων Προαστίων άλλωστε, δεν μοιάζει να ταιριάζει με το σκηνικό του τυφλού οπαδισμού και του πολέμου των παραγόντων.
Σε αυτήν την ομάδα επέλεξε να κάνει το πρώτο του προπονητικό εγχείρημα, ένας άνθρωπος που έχει ένα σπάνιο προνόμιο: Να έχει αγωνιστεί και στους δύο «αιώνιους» αντιπάλους Ολυμπιακό και Παναθηναϊκό και να είναι το ίδιο αποδεκτός. Ο Σεμπαστιάν Λέτο είχε κάνει την διαδρομή «Καραϊσκάκης-Λεωφόρος» μέσα σε ένα χρόνο και κατάφερε να πανηγυρίσει νταμπλ και με τους δύο.
Ισως όμως αυτό που πετυχαίνει φέτος ως προπονητής να είναι ακόμη πολύ πιο δύσκολο, διαψεύδοντας όσους λένε πως ένας σπουδαίος ποδοσφαιριστής δεν μπορεί να γίνει και ένας καλός προπονητής.
Η εκτός έδρας νίκη της Κηφισιάς στο κατ’ ουσίαν μπαράζ ανόδου με την Καλαμάτα, στο κατάμεστο στάδιο της Μεσσηνιακής πρωτεύουσας και μάλιστα με Buzzer beater στις καθυστερήσεις, την φέρνει εκτός συγκλονιστικού απροόπτου και πάλι στα «σαλόνια» αφού χρειάζεται μόλις μια ισοπαλία στο τελευταίο της παιχνίδι στο «Ζηρίνειο» με την αδιάφορη Ηλιούπολη, για να ακολουθήσει την ΑΕΛ στην Super League 1.
Κι αν για τους «βυσσινί» η επιστροφή είχε διαφανεί πολύ νωρίς και συγκεκριμένα πριν ακόμη από τα Χριστούγεννα, η πορεία της Κηφισιάς μοιάζει με ένα κατόρθωμα που έχει την σφραγίδα εκείνου του παιδιού από το Μπουένος Άιρες που παίζοντας στις αλάνες ονειρευόταν πως κάποτε θα φορέσει την φανέλα της Λίβερπουλ. Και το έπραξε, έστω κι αν από το Άνφιλντ η μοίρα τον έφερε στο άλλο λιμάνι, τον Πειραιά χωρίς να το καταλάβει.
Το διαβατήριο έγραφε Ελλάδα
Τα σημάδια έδειξαν από νωρίς πως κάτι άλλο τον περιμένει αφού παρά το γεγονός πως οι «Reds» τον είχαν αποκτήσει από τη Λανούς από τον Ιανουάριο του 2007, τέθηκε στην διάθεση του Ράφα Μπενίτεθ το καλοκαίρι εξαιτίας κωλύματος με το διαβατήριό του. Ο Ισπανός προπονητής είχε διαγνώσει το ταλέντο του μακρυμάλλη αριστεροπόδαρου εξτρέμ που έμοιαζε με Ινδιάνο, παρακολουθώντας τον από τα 17 του όταν και έκανε ντεμπούτο στην πρώτη ομάδα της Λανούς.
«Με έβαλε να παίξω το πρώτο μου παιχνίδι στα προκριματικά του Champions League, γιατί είδε ότι στις προπονήσεις ήμουν καλός. Με είχε πιάσει άγχος όταν έβλεπα στον πάγκο να βρίσκονται σπουδαίοι παίκτες και να παίζω εγώ. Τι να πρωτοθυμηθείς από την Λίβερπουλ εκείνης της σεζόν.Τζέραρντ, Τόρες, Αλόνσο, Μασεράνο, Μπεναγιούν…», είχε πει λίγα χρόνια αργότερα, όταν στέριωσε στον Παναθηναϊκό και έγινε ένας από τους πιο αγαπητούς ξένους που φόρεσαν την πράσινη φανέλα.
Ο Λέτο και η Λίβερπουλ πόνταραν στον… παππού του και στην Ιταλικη καταγωγή του για να δημιουργήσουν μια ισχυρή σχέση, όμως τον Δεκέμβριο του 2007 το διαβατήριό του ανακλήθηκε, με την ιταλική Αστυνομία να ξεκινά έρευνα για την εγκυρότητα αποφάσεων που αφορούσαν θέματα ιθαγένειας, και τη Λίβερπουλ να στρέφεται στο Υπουργείο Εργασίας και Συντάξεων για άδεια εργασίας, αφού δεν ήθελε να ρισκάρει κυρώσεις έως ότου ολοκληρωνόταν η έρευνα των αρχών. Το καλοκαίρι του 2008 η απόφαση ήταν οριστικά αρνητική, προς απογοήτευση όλων και κυρίως του Μπενίτεθ που εξακολουθούσε να πιστεύει στον παίκτη. «Πρέπει να βρούμε λύση για τον Λέτο. Ίσως τον δανείσουμε κάπου. Τον ζητάνε κοντά στις δέκα ομάδες από Ισπανία, Ιταλία και Ελλάδα. Και εδώ δεν παίζει. Έχει μεγάλο συμβόλαιο. Μπορεί να εντυπωσιάσει και του χρόνου θα έχουμε μια διαφορετική κατάσταση. Όπως και να ΄χει, μιλάμε για το μέλλον ενός ποδοσφαιριστή και δεν θεωρώ ότι το σύστημα είναι δίκαιο. Πρέπει να αλλάξει.»
Οταν ο Βαλβέρδε τον «έχασε»
Και όντως άλλαξε, με νικητή στη μάχη να βγαίνει τον Ολυμπιακό μετά το τηλεφώνημα που δέχτηκε ο Μπενίτεθ από τον συμπατριώτη και φίλο του Ερνέστο Βαλβέρδε, ο οποίος μίλησε και με τον ίδιο τον Λέτο λέγοντάς του πόσο τον θέλει στον Πειραιά.
Παρά την εξαιρετική πρώτη σεζόν του και το νταμπλ, αποδείχθηκε πως παίκτης και προπονητής βρίσκονταν σε διαφορετική συχνότητα. «Με έχασε γιατί δεν με έκανε να καταλάβω τι έπρεπε να αποδείξω. Δεν είχαμε κάποιο τσακωμό, άλλαξαν όμως οι σχέσεις μας. Άμα βλέπεις κάτι που δεν σου αρέσει ως προπονητής τότε καλό είναι να καλέσεις τον παίκτη και να εξηγήσεις τι ακριβώς θέλεις, αυτό είναι για μένα πολύ σημαντικό. Και δεν το έκανε», είχε πει ο παίκτης.
Κάπως έτσι ο Ολυμπιακός δεν ενεργοποίησε την οψιόν αγοράς από τη Λίβερπουλ και ο Παναθηναϊκός έκανε πρόταση αγοράς με αποτέλεσμα να πάρει σάρκα και οστά η μετακίνηση του καλοκαιριού έναντι 4 εκατομμυρίων ευρώ. «Εφόσον δεν μπορούσα να φτιάξω το θέμα με τα χαρτιά και να γυρίσω στην Αγγλία για να αγωνιστώ για τη Λίβερπουλ, αποφάσισα να πάω στον Παναθηναϊκό.» Την επόμενη σεζόν κατέκτησε το νταμπλ που είναι και το τελευταίο της ομάδας μέλος της σούπερ ομάδας με Σισέ, Ζιλμπέρτο Σίλβα, Καραγκούνη, Κατσουράνη και Σαλπιγγίδη.
Η μάσκα και τα «γυάλινα» γόνατα
Ακολούθησε η Ιταλία και η Κατάνια και η επιστροφή στην Λανούς που έμελλε να αποδειχθεί καθοριστική για το πρόωρο τέλος στην καριέρα του.
«Είχα όνειρο να επιστρέψω στη Λανούς να παίξω στα 30 μου. Θεωρώ πως στα 27-28 παίρνεις εμπειρίες και στα 30 είσαι στα καλύτερά σου. Δυστυχώς όμως μετά από 4-5 μέρες είχα τον πολύ σοβαρό τραυματισμό στο κεφάλι. Έκανα ασκήσεις στο γυμναστήριο, κάτι έπεσε από τον τοίχο και με χτύπησε στο κεφάλι. Έπαθα κάταγμα στο κρανίο και έπρεπε να κάνω δύο χειρουργεία. Έμεινα εκτός 6-7 μήνες. Βέβαια εκτός από το κεφάλι είχα και το γόνατο. Ήταν διπλό πρόβλημα και ήθελε διπλή δουλειά. Έπρεπε να δουλέψω πολύ πνευματικά για να μείνω δυνατός. Αποφάσισα να συνεχίσω αλλά δεν ήμουν 100% σίγουρος», είχε πει στη συνέντευξή του στο Gazzetta.
Επέστρεψε στον Παναθηναϊκό φορώντας το ειδικό κράνος στο κεφάλι. Όπως αποδείχθηκε, ο «μασκοφόρος» Λέτο δεν ήταν τόσο ευάλωτος στο πάνω μέρος του σώματος όσο στο κάτω αφού τα προβλήματα με το γόνατο ήταν συνεχή.
Λανούς, Λίβερπουλ, Ολυμπιακός, Παναθηναϊκός, Κατάνια, Έμιρεϊτς. 290 αγώνες, 60 γκολ, 47 ασίστ, 2 πρωταθλήματα Ελλάδας, 2 Κύπελλα Ελλάδας και ένα πρωτάθλημα Αργεντινής μέτρησε στην 14ετή καριέρα του ο Αργεντινός που αποφάσισε να αποσυρθεί από την ενεργό δράση σε ηλικία μόλις 31 ετών. Ταλαιπωρημένος από τραυματισμούς και χωρίς ομάδα από τον Δεκέμβριο του 2017, ο Λέτο γνωστοποίησε την αποχώρησή του από τα γήπεδα, γράφοντας στον λογαριασμό του στο Instagram ένα απλό: «Σας ευχαριστώ. Αντίο».
Το πρώτο «παράσημο»
Η επιλογή του να σταματήσει το ποδόσφαιρο ήταν εύκολη αλλά και αναγκαία αφού έπρεπε να σταματήσει να υποφέρει από τους πόνους σε όλο του το σώμα.
Υπήρχε όμως και ο άλλος τρόπος να είναι κοντά σε αυτό που αγαπάει και το έπραξε.
Με το που σταμάτησε το ποδόσφαιρο, ο Αντρέα Στραματσόνι τον οποίο είχε προπονητή στην δεύτερη θητεία του στον Παναθηναϊκό, του πρότεινε να γίνει ο βοηθός του στην Εστεγκάλ του Ιράν. Εκεί διαπίστωσε ότι του άρεσε η προπονητική. Να διδάσκει και να δίνει οδηγίες. Μέσα του είχε «σκοτώσει» τον ποδοσφαιριστή.
Μετά το Ιράν ακολούθησε τον Στραματσόνι και στο Κατάρ ώσπου ήρθε το κάλεσμα από την Κηφισιά και τον τεχνικό της διευθυντή Στέφανο Κοτσόλη με τον οποίο ήταν συμπαίκτες στον Παναθηναϊκό.
Στην περυσινή πρώτη σεζόν της ομάδας στην Super League 1 διατέλεσε βοηθός αρχικά του Ντέιβιντ Νίλσεν και ακολούθως του Κώστα Μπράτσου. Η προσωπικότητά του και οι παραστάσεις του δεν τον εμπόδισαν να καθίσει στο περιθώριο και να προσπαθεί να πάρει πράγματα και από τους δύο. Ο υποβιβασμός της ομάδας αποτέλεσε την ευκαιρία του. Κανείς δεν υπολόγιζε πως η ομάδα θα καταφέρει να διεκδικήσει και πάλι άνοδο. Αλλωστε η ιστορία έχει διδάξει πως τέτοιου μεγέθους σωματεία όταν υποβιβάζονται «σβήνονται» από τον ποδοσφαιρικό χάρτη.
Τα φαβορί ήταν άλλα, και σε ένα πρωτάθλημα πραγματικό «πόλεμο» ο Λέτο έπρεπε να φορέσει την «μάσκα» του και να πολεμήσει όπως έκανε και ως ποδοσφαιριστής. Σε όλο το πρωτάθλημα έκανε μόνο μια ήττα. Από τον Ιανουάριο και μετά έχασε τον καλύτερο παίκτη της ομάδας τον Τετέι που πήρε μεταγραφή στον Παναιτωλικό. Εμεινε αήττητος και χωρίς να δεχτεί γκολ στα πλέι οφ και στο πιο κρίσιμο παιχνίδι που ο αντίπαλος βολευόταν και με ισοπαλία, δεν φοβήθηκε, δεν άλλαξε τον τρόπο παιχνιδιού του, κυνήγησε αυτό που ήθελε έως το τέλος και δικαιώθηκε.
Η διαφαινόμενη άνοδος της Κηφισιάς ήταν το πρώτο και πολύ δύσκολο προπονητικό «παράσημο» του Λέτο. Για όσους ξέρουν το πώς λειτουργεί το πρωτάθλημα της Super League 2 αυτό λέγεται και άθλος. Στα 38 του άνοιξε με την αξία του και μόνο του διάπλατα το δρόμο για μια προπονητική καριέρα, έτσι όπως την ονειρεύεται. Ισως να είναι αυτή η δικαίωση για μια ποδοσφαιρική, που το τέλος της του άφησε, πίκρα και ένα αναπάντητο «γιατί»…
