Θα μπορούσε ο Κ. Μητσοτάκης από το βήμα της Βουλής να πει για ποιο λόγο παρακολουθούνταν ο Ν. Ανδρουλάκης; Ακόμη και αν δεν ήταν θεσμικά δόκιμο να δημοσιοποιήσει το σκεπτικό της εισαγγελικής διάταξης, θα μπορούσε να πει ότι ζήτησε από τους αρμοδίους ενημέρωση γι’ αυτό το μεγάλο λάθος και τίποτα δεν δικαιολογεί ό,τι συνέβη.
Δεν το έκανε και θα ήταν μία διέξοδος γι’ αυτόν, προκειμένου να ανακόψει τη δυναμική δημιουργίας αντικυβερνητικού μετώπου, στη χειρότερη στιγμή της πρωθυπουργικής του θητείας.
Θα μπορούσε ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης από το βήμα της Βουλής να παρουσιάσει πειστικές προτάσεις για την αντιμετώπιση της θεσμικής καχεξίας στη λειτουργία των μυστικών υπηρεσιών, εξηγώντας γιατί δεν εφαρμόστηκαν επί πρωθυπουργίας του και παίρνοντας αποστάσεις από τις πολακικές απειλές για κατάργηση της ΕΥΠ και δημιουργία παράλληλης σχολής δικαστών;
Θα μπορούσε και δεν το έκανε, χάνοντας μια ευκαιρία να συνομιλήσει με ένα μετριοπαθές προοδευτικό ακροατήριο στην πιο ευνοϊκή συγκυρία για τον ΣΥΡΙΖΑ τα τελευταία τρία χρόνια.
Θα μπορούσε ο Ν. Ανδρουλάκης, πρωταγωνιστής των εξελίξεων, να αποκομίσει πολιτικά κέρδη; Θα μπορούσε, αν ήταν στη Βουλή και επομένως δεν τον επισκίαζε ο Ευάγγελος Βενιζέλος, που αντιπαρατίθεται θορυβωδώς με τον πρωθυπουργό, αν δεν εμφανιζόταν στη Βουλή ως ηγέτης του αντιΝ.Δ. χώρου ο Αλ. Τσίπρας, αν δεν τον προλάβαιναν προσωπικότητες με επιρροή στην Κεντροαριστερά, όπως ο Ν. Αλιβιζάτος.
Το αγνώστου «πατρός» Predator, οι διαρροές για σκοτεινά κέντρα που απεργάζονται σχέδια αποσταθεροποίησης, ο ρωσικός δάκτυλος, η «τεχνοφεουδαρχία» του Βαρουφάκη, η Διεύθυνση Διαχείρισης και Ανάλυσης Πληροφοριών (!) που εδρεύει στο Μπουρνάζι, κατά τον Δ. Κουτσούμπα, οι απόρρητες συνεδριάσεις της Επιτροπής Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής που στην πράξη δεν είναι απόρρητες, οι διαφορετικοί ορισμοί της εθνικής ασφαλείας από τους πολιτικούς αρχηγούς, η προαναγγελθείσα τουρκική προβοκάτσια στον Εβρο – συμπτώματα της ελληνικής υστέρησης που ξεκινάει από τη θεσμική υπανάπτυξη.
Συνοπτικά και με όρους γηπέδου: ο Κ. Μητσοτάκης που μπήκε στο παιχνίδι τραυματισμένος δεν έκανε την ανατροπή, ο Αλ. Τσίπρας που είχε το πλεονέκτημα δεν έβαλε το γκολ, ο Ν. Ανδρουλάκης που είναι η βεντέτα της υπόθεσης έμεινε στον πάγκο και παρακολουθούσε τους άλλους να παίζουν μπάλα.
Μια φίλη μου, που είναι ταμίας σε σούπερ μάρκετ και έχει καταπληκτικό πολιτικό αισθητήριο, είδε μόνο αποσπάσματα στην τηλεόραση και το συμπέρασμά της είναι πως δεν αλλάζει κάτι στους πολιτικούς συσχετισμούς, παρά τη φασαρία.
Επειδή γενικά πέφτει μέσα στις εκτιμήσεις της, το κράτησα και το είπα σε ένα στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ που με ρώτησε εντυπώσεις, μαζί με μια δική μου σκέψη, ότι προοδευτικό είναι να λειτουργούν αποτελεσματικά οι θεσμοί.
* Η κ. Αγγελική Σπανού είναι δημοσιογράφος, συγγραφέας.
