Η θετική είδηση ότι προχωράει το Αρχαιολογικό Μουσείο της Αθήνας στην Ακαδημία Πλάτωνος μας υπενθυμίζει τις μεγάλες χαράξεις στον αθηναϊκό χάρτη. Το νέο Μουσείο, όραμα δεκαετιών, θα γεννήσει έναν νέο πόλο σε μια ιστορική συνοικία, θα φέρει επισκέπτες, επιστήμονες και μελετητές, θα δώσει νέες θέσεις εργασίας και θα στρέψει την προσοχή σε μια παραμελημένη, αν και με πολλές δυνατότητες, παλιά γειτονιά της πρωτεύουσας.
Η εσωτερική γεωγραφία της Αθήνας δεν έχει σταματήσει να χαράζει νέες διαδρομές από την εποχή του Οθωνα έως σήμερα. Η Ακαδημία Πλάτωνος ανελκύεται στην προθήκη του ενδιαφέροντος και δικαίως. Οχι μόνο λόγω της σημασίας που είχε στην αρχαιότητα, αλλά και για τη σημασία που έχει η ισόρροπη ανάπτυξη ανάμεσα στις συνοικίες της Αθήνας. Αυτά τα χρόνια θα δούμε την ανάπτυξη του Ελληνικού, με όλα όσα αυτή θα επιφέρει στην παραλιακή ζώνη, το νέο γήπεδο του ΠΑΟ στον Βοτανικό και την επίδραση που θα έχει στην περιοχή, τη σχεδιαζόμενη μεταφορά κυβερνητικών κτιρίων στον χώρο της ΠΥΡΚΑΛ στον Υμηττό (χωρίς ακόμη ικανοποιητικές απαντήσεις για το πώς θα δέσει αυτή η κίνηση με την ωραία συνοικία και για το ποιο θα είναι το μέλλον του κέντρου) και, φυσικά, τα έργα για την κατασκευή της γραμμής 4 του μετρό, που θα φέρει το Γαλάτσι και του Ζωγράφου εγγύτερα στη μητροπολιτική ζωή.
Οι μεταβολές που σχεδιάζονται διαφέρουν από τις ανακατατάξεις της δεκαετίας του 1990, όταν είδαμε παλιές γειτονιές, όπως του Ψυρρή και το Γκάζι να αλλάζουν χαρακτήρα με την παράδοσή τους στη νυχτερινή ζωή. Εκτοτε, είδαμε την καταβύθιση της Πατησίων (που ευτυχώς ανεβαίνει) και της Αχαρνών (που πρέπει ακόμη να περιμένει), την άνοδο του Παγκρατίου και του Μετς, αλλά και ενδιάμεσων περιοχών λόγω του μετρό, όπως του Νέου Κόσμου, των Σεπολίων ή του Αγίου Δημητρίου. Το «2004» έφερε κυρίως τις μεγάλες υποδομές του αεροδρομίου, της Αττικής οδού και των γραμμών 2 και 3 του μετρό (που εγκαινιάστηκαν το 2000) αλλά λίγο επηρέασε το βαρόμετρο των συνοικιών.
Μέγα ζητούμενο παραμένει μια σοβαρή προσέγγιση στο κέντρο της Αθήνας και τις κεντρικές συνοικίες για την ενίσχυση της κατοικίας και τη διασφάλιση της αναγκαίας ποικιλίας χρήσεων. Εως ότου έρθουν νέοι κάτοικοι στο κέντρο και τις παλιές γειτονιές δεν μπορούμε με ασφάλεια να μιλάμε για την καλή εξέλιξη της πρωτεύουσας.
