Ο δρόμος μέχρι τα Λαγκάδια στην ορεινή Αρκαδία περνάει μέσα από χωριά που έχουν ζωή και κινητικότητα. Ο εσωτερικός τουρισμός και η σταθερή αλλά πάντα πρόσκαιρη επιστροφή στις ρίζες –ακόμη και τους καλοκαιρινούς μήνες παρότι ορεινά– δίνει μια επίφαση κανονικότητας.
Μετά τα Λαγκάδια, καθ’ οδόν προς την Αρχαία Ολυμπία έρχεσαι αντιμέτωπος με τη σκληρή πραγματικότητα. Στον δρόμο συναντάς διαρκώς χωριά στα οποία δεν βλέπεις ούτε έναν άνθρωπο. Μία Ελλάδα διαφορετική, ξεχασμένη, απόμακρη και εντελώς άδεια. Τα πολλά σπίτια μαρτυρούν το ζωηρό παρελθόν της ελληνικής υπαίθρου, αλλά ταυτόχρονα το ανύπαρκτο παρόν και το ακόμη πιο ζοφερό μέλλον.
Η τελευταία απογραφή επιβεβαιώνει με αριθμούς τα παραπάνω. Παρότι τα αποτελέσματά της γίνονται συνήθως θέμα για την ανακατανομή των εδρών ενόψει εκλογών –ένα θέμα αναμφίβολα ενδιαφέρον αλλά μονοδιάστατο– η μεγάλη εικόνα είναι άλλη: η Ελλάδα της περιφέρειας χάνεται.
Για παράδειγμα στην Αρκαδία, μιας και ο λόγος γι’ αυτήν, την τελευταία δεκαετία ο πληθυσμός μειώθηκε κατά 10.000 πολίτες. Από 87.000 πήγε στις 77.000!
Χάθηκε δηλαδή μια μικρή πόλη.
Ξέρω πως σχετικές συζητήσεις για το θέμα έχουν γίνει πολλές. Δεν ανήκω στην κατηγορία αυτών που θεωρούν ότι είναι εύκολο, ούτε γίνεται διά μαγείας να γεμίσει ξανά η ελληνική περιφέρεια και να αντιστραφεί η παντοδύναμη τάση που υπάρχει.
Το θέμα δεν είναι όμως μόνο η μετακίνηση προς τα μεγάλα αστικά κέντρα, αλλά συνολικά η μείωση του πληθυσμού και στις μεγάλες πόλεις.
Εκεί φαίνεται πως το πρόβλημα είναι ακόμη μεγαλύτερο και βαθύτερο.
Ο πληθυσμός της Ελλάδας έχει πάρει την κατιούσα και όσο οι πολιτικοί θα κοιτούν μόνο πόσες έδρες χάνει ή κερδίζει ο νομός τους, αυτή που σίγουρα χάνει και χάνεται είναι ολόκληρη η Ελλάδα.
Την τελευταία δεκαετία της κρίσης αντιλαμβάνομαι πως τα περιθώρια ήταν πολύ στενά για να υπάρξει συγκεκριμένη πολιτική, κοινωνική και οικονομική μέριμνα για το δημογραφικό πρόβλημα.
Σήμερα, με τις κρίσεις να έχουν γίνει πλέον η κανονικότητα και να μην μπορούν να αποτελούν δικαιολογία για να κρύψουμε ένα τόσο σοβαρό πρόβλημα «κάτω από το χαλί», πρέπει να υπάρξει οργανωμένη πολιτική για το δημογραφικό. Ειδικότεροι εμού για το θέμα έχουν ήδη αναλύσει άλλωστε πως η σταθερή μείωση του πληθυσμού της χώρας θα προκαλέσει μεγάλα προβλήματα σε τομείς που αποτελούν ήδη κινούμενες «βόμβες», όπως η οικονομία και οι συντάξεις.
Θα πρόσθετα έναν ακόμα τομέα: την εθνική ασφάλεια γιατί Ελλάδα χωρίς Ελληνες δεν μπορεί να είναι ούτε ασφαλής ούτε δυνατή.
Ας το σκεφτούν οι πολιτικοί όλων των αποχρώσεων και την επόμενη φορά που θα υπολογίσουν εάν ο νομός τους χάνει κάποια έδρα να κάνουν και έναν ακόμη υπολογισμό: με αυτόν τον ρυθμό πότε η ελληνική περιφέρεια θα μείνει χωρίς ψηφοφόρους.
